شرح دعای بیستم و سوم صحیفه‌ی سجادیه: دعا در طلب عافیت – استاد مؤیدی

بار خدایا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و جامه عافیت خویش بر تن من بپوش و مرا در عافیت خود فرو پوشان و در حصار عافیت خود جای ده و به عافیت خود گرامی دار و به عافیت خود بی‌نیاز فرمای و عافیت خود به من بخش و عافیت خود به من ارزانی دار و عافیت خود برای من بگستران و عافیت خود در خور من گردان و میان من و عافیت خود در دنیا و آخرت جدایی میفکن…

دانلود: شرح دعای بیست و سومحجم: ۱۳MB ترجمه:

نیایش بیست و سوم: دعا در طلب عافیت – استاد مؤیدی

 

(۲) بار خدایا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و جامه عافیت خویش بر تن من بپوش و مرا در عافیت خود فرو پوشان و در حصار عافیت خود جای ده و به عافیت خود گرامی دار و به عافیت خود بی‌نیاز فرمای و عافیت خود به من بخش و عافیت خود به من ارزانی دار و عافیت خود برای من بگستران و عافیت خود در خور من گردان و میان من و عافیت خود در دنیا و آخرت جدایی میفکن.
______________________________
[۱] دعای آن حضرت است به هنگامی که از خدا طلب عافیت می‌کرد و شکر بر عافیت.
توضیح آنکه «عافیت» معنی وسیع‌تری از تندرستی دارد. و آن عبارت است از سلامت از بیماری و مکروهات در بدن و باطن و دین و دنیا و آخرت.
ترجمه الصحیفة السجادیة ،ص:۱۵۲
(۱) بار خدایا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و مرا عافیت ده، عافیتی کفایت کننده و شفا بخش و عالی و افزاینده، عافیتی که از آن در تن من تندرستی زاید، عافیت این جهانی و آن جهانی.
(۲) ای خداوند، بر من احسان نمای به اعطای تندرستی و امنیت و سلامت در دین من و جسم من. و مرا به ارزانی داشتن بصیرت دل و نفاذ امر و خشیت در برابر عظمت تو و خوف از تو بنواز و نیرویم ده بر طاعتی که بدان فرمان داده‌ای و اجتناب از هر معصیت که از آن نهی فرموده‌ای.
(۳) ای خداوند، بر من احسان نمای به اعطای نعمت ادای حج و عمره و زیارت قبر پیامبرت- صلوات تو و رحمت تو و برکات تو بر او و آلش باد- و زیارت خاندان پیامبرت- بر ایشان سلام باد- همواره تا هرگاه که مرا زندگی بخشیده‌ای در این سال و هر سال دیگر، زیارتی که مقبول و مشکور تو افتد و تو را در نظر آید و در نزد تو ذخیره روز بازپسین باشد.
(۴) ای خداوند، زبانم را به حمد خود و شکر خود و ذکر خود و ثنای نیک خود گویا کن و دریچه‌های دلم را در برابر مقاصد دین خود بگشای.
(۵) ای خداوند، مرا و ذریّه مرا از شیطان رجیم در پناه خود دار و از آسیب هر گزنده زهر دارنده و هر بیم و هراس و بلا و چشم زخم در امان دار و از شر هر شیطان سرکش و هر پادشاه ستمگر کینه توز و هر مخدوم غرقه در ناز و نعمت و هر ناتوان و نیرومند و هر بلند پایه و فرومایه و هر خرد و کلان و هر نزدیک و دور و هر کس- از پریان و آدمیان- که به خلاف رسول تو و اهل بیت او برخاسته و هر جنبنده‌ای که زمامش به دست قدرت توست، پناه ده. تو که فرمانروای دادگر و راستکاری.
(۶) بار خدایا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و هر کس را که با نیّتی پلید آهنگ من کند، از من بازگردان و مکر او از من دور دار و آسیبش از من دفع فرمای و نیرنگش را بر سر او زن.
(۷) بار خدایا، در برابر او سدّی بر آر تا دیده‌اش از دیدن من نابینا گردد و
ترجمه الصحیفة السجادیة ،ص:۱۵۳
گوشش از آنچه درباره من گویند ناشنوا. (۱) و در قلب او را قفل بر نه که یاد من بدان در نیاید. و زبانش را از بردن نام من لال کن و سرش فرو کوب و عزّتش را به ذلّت آور و باد غرور از سرش بیرون بر و از همه زیانهای او و بدیهای او و غمّازی او و غیبت کردن او و عیبجویی او و رشک بردن او و عداوت او و بندها و دامهای او و پیادگان و سواران او، مرا در امان دار.
انّک عزیزٌ قدیر.
ترجمه الصحیفة السجادیة ،ص:۱۵۷
(۱)

آمار این صفحه: بازدید امروز:۱ بازدید کل: ۳۵۲

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *