فرجام شناسی، باطن غذای حرام آتش است، فرق غذای حلال و حرام

پرسش:آيا مواد تشكيل دهنده غذاي حلال با غذاي حرام متفاوت است ؟ نحوه اثر بخشي آن دو بر جسم چگونه است؟

پاسخ:

موادّشان فرقي ندارد، ولي ملكوتشان فرق دارد. لذا از نظر جسمي، هر دو يك اثر دارند امّا از نظر ملكوتي، يك اثر ندارند.

آيا مادّه ي تشكيل دهنده بدن دو شخص دو قلو با هم فرقي دارد؟

خير فرقي ندارد. حتّي از نظر ژنتيكي هم مثل همديگر هستند؛ امّا دو نفر دو قلو، حقيقتاً دو شخصيّت كاملاً متفاوت دارند. حتّي گاه مي شود كه از نظر شخصيّتي كاملاً متضادّ همديگرند. ما در فاميل خود داريم دو قلوهايي كه يكي متديّن است و ديگري اهل فسق و فجور. چرا دو قلوها در عين اينكه موادّ بدني مشابه دارند، ولي از نظر شخصيّتي، مي تواند كاملاً متفاوت باشند؟ چون شخصيّت، تا حدود زيادي مربوط به روح افراد است كه امري فوق مادّي است؛ البته برخي ويژگي هاي اخلاقي، با بدن هم ارتباط دارند، لكن ذات شخصيّت، مربوط به روح است.

خداي متعال فرمود: « فَسُبْحانَ الَّذي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُون‏ ـــ پس منزّه است آن كسي كه ملكوت هر چيزي به دست اوست و شما به سوي او بازگردانده خواهيد شد.»

همان گونه كه انسانها ملكوت (روح) دارند، ديگر اشياء هم ملكوت دارند. غذاها هم ملكوت دارند. باطن غذاي حرام، گاه آتش است، گاه چرك و كثافات است، و …؛ بسته به اين كه چه نوع حرامي باشد، باطنش هم فرق مي كند. لذا فرمود: « إِنَّ الَّذينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى‏ ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ في‏ بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعيراً»

مترجمين در ترجمه گفته اند: « همانا كسانى كه اموال يتيمان را به ستم مى‏خورند، جز اين نيست كه در شكمهاي خود آتش مي خورند، و به زودى در آتش فروزان در آيند.»

اغلب مترجمان، واژه « بطونهم» را شكمهايشان معني نموده اند، در حالي كه،

اوّلاً معني اصلي واژه ي باطن، شكم نيست، بلكه باطن در مقابل ظاهر است. ظاهر يعني وجه پيداي اشياء، و باطن يعني وجه نهايي اشياء. شكم را هم از آن جهت كه نهان است باطن مي گويند.

ثانياً عبارت « يَأْكُلُونَ في‏ بُطُونِهِمْ ناراً ــ در شكمهايشان آتش مي خورند» از نظر ادبي، عبارت جالبي نيست؛ « در شكم خود آتش خوردن» از نظر ادبي، جمله ي ضعيفي است، اگر نگوييم غلط است. اگر مي گفت: « يَأْكُلُونَ ناراً ــ آتش مي خورند» درست بود. لذا با توجّه به اين كه قرآن كريم، كلام فصيح و بليغ است، نمي توان اين معناي ضعيف را به آيه نسبت داد. پس بايد «بطونهم» را به معني لغوي آن بگيريم، و آن را «باطنهايشان» معني كنيم تا آيه معني درست و فصيح و بليغ داشته باشد.

«يصلون» هم در اصل به معني « مي رسند» است. لذا «سيصلون» يعني « به زودي مي رسند».

و «سعير» به لهيب و شراره ي آتش مي گويند.

لذا « سَيَصْلَوْنَ سَعيراً» يعني « به زودي به حالت شعله وري مي رسند.»

پس معني درست آيه چنين است: « همانا كسانى كه اموال يتيمان را ظالمانه مى‏خورند، جز اين نيست كه در باطنشان آتش مي خورند، و به زودى به حالت شعله وري مي رسند.»

يعني اين لقمه هاي حرام، در باطن و ملكوت، پاره هاي آتش هستند كه شخص مي خورد و بدن برزخي او، از همين مال حرام شكل مي گيرد؛ لذا به زودي بدنهاي برزخي آنها، بدني شعله ور و آتشين خواهد شد.

اولياي الهي و اصحاب بصيرت، كه چشم برزخ بين دارند، اين حقايق را مي بينند. اينها مشاهده مي كنند كه لقمه ي حرام، آتش است و مي بينند كه بدن برزخي افراد حرامخوار، شعله ور و آتشين است.

 

آمار این صفحه: بازدید امروز:۲ بازدید کل: ۹۴

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>