مقاله: جهان شناسی-معانی و کاربرد های مطلق

مقاله: جهان شناسی-معانی و کاربرد های مطلق

پرسش:

باعرض سلام وادب واحترام خدمت شما،مدتي است كه سوالي ذهن بنده رودرگيركرده ومدتي بادوتن ازاساتيدبرسراين سوال بحث ميكردم وآن اين است كه آيادردنيامطلقي وجوددارديانه؟البته اينكه خدامطلق است بدون بحث است امامنظوريك مصداق واقعي دردنياي واقعي است.نظرشمادرباره مطلق چيست؟وآيامثالي براي مطلق وجوددارد؟

پاسخ در ادامه مطلب :

پاسخ:

با عرض سلام.
مطلق، در معاني متعدّدي به كار مي رود، شما منظورتان از اين واژه چيست؟
مثلاً مطلق گاه در مقابل نسبي به مي رود. مثلاً مي پرسند: آيا حقيقت، مطلق است يا نسبي؟ يا آيا اخلاق مطلق است يا نسبي؟ آيا قضاياي هندسه، مطلقاً درست هستند يا نسبتاً درست مي باشند؟ روشن است كه مطلق به اين معني، زياد است. مثلاً قبح ظلم، مطلق است، خوب بودن عدالت، مطلق است.
مطلق گاه به معني خالص و بدون زوائد به كار مي رود، در مقابل مضاف. مثلاً آب خالص، مطلق است ولي آب ميوه يا آب گلاب، مضاف هستند. روشن است كه مطلق به اين معنا هم زيادند.
مطلق گاه به معني غير مقيّد و غير مشروط به كار مي رود. مثلاً مي گويند: فلان حكم، مطلق است و فلان حكم، مقيّد است. مطلق به اين معنا هم مصاديق فراوان دارد.
گاه مطلق به معني صرف و محض به كار مي رود به معني فلسفي اش. مثلاً مي گويند: مطلق انسان (صرف الانسان) يا مطلق وجود.
مثلاً اگر انسان را صرف نظر از جنسيّت و شكل و رنگ و زمان و مكان و … در نظر بگيريم، مي شود مطلق انسان. اين همان انسان كلّي است كه بر تك تك مصاديق انسان، صادق است. مطلق درخت هم بر تك تك درختان صادق است.
گاه نيز مطلق، صفت شيء قرار مي گيرد، مثل وجود مطلق، علم مطلق، حيات مطلق، قدرت مطلق و … . در اين كاربرد، مطلق به معني نامحدود است. اين معنا از مطلق، فقط شامل وجود و صفات ذاتي وجود مي شود. وجود يعني خدا و صفات ذاتي وجود هم همان صفات خدا هستند. و نامحدود يعني بي ماهيّت. لذا اين معنا از مطلق، شامل هيچ مخلوقي نمي شود.

آمار این صفحه: بازدید امروز:۱ بازدید کل: ۷۲

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *