(1/100149684)- 

پرسش:به تازگي مدت يكي دو ماهي است با اين سايت آشنا شدم. خيلي خوشحالم كه جايي هست تا بتوان با ندانسته هامون خداحافظي كنيم البته سوالات خيلي زيادي دارم ولي افسوس كه بيشتر نياز به بحث دارم تا مكاتبه. سوالي كه ميخوام الان بپرسم در مورد پل صراط است. اينكه چي هست( در حقيقت چي هست، لطفا نگيد كه از مو باريكتر و از شمشير برنده تر و ... كه توجيه خيلي قانع كننده اي نيست) و چه اتفاقاتي قراره روي اين پل بيفته( از جمله اينكه آيا با كسي روي اين پل برخورد داريم يا امكان مكث و برگشت و گفتگو و ... است) و اينكه رابط چه مكانهايي است يعني كجا رو به كجا وصل كرده و اگر قراره آدم با يه معصيت بيفته چرا پس بهشت خلق شده و خيلي چيزاي ديگه. راستش حرفهاي منبري روحانيون الان اصلا قانع كننده نيست؛ لطفا علمي بگيد، تفسيري بگيد، يه طوري بگيد كه باور كنم.

پاسخ:

حقيقت صراط، دين خداست؛ و دين خدا عبارت است از قرآن کريم و سنّت انسان کامل؛ یعنی صراط آخرت، در حقیقت چیزی نیست جز ظهور اخروی دین الهی؛ برای همین است که عالم آخرت را یوم الدین گویند. البته با بی سواد جز این نمی توان گفت که یوم الدین یعنی روز جزا. حال آنکه یوم الدین، یعنی ظرف ظهور حقیقت دین. یوم در قرآن، به عنوان ظرف ظهور استعمال می شود؛ و البته خود زمان نیز یکی از ظروف ظهور می باشد؛ چون امورات زمانی، در ظرف زمان ظاهر می گردند.

پس عالم آخرت، ظرف ظهور حقیقت دین است؛ و تمام مراحل آخرت، ظهورات گوناگون دین می باشند. دین خداست میزان حقّ و باطل. لذا در آخرت، به صورت میزان اعمال ظهور خواهد کرد. دین خداست، راه درست زندگی؛ و به تعبیر قرآن، صراط المستقیم. لذا در آخرت به صورت پل سعادت، پلی که انتهای آن سعادت ابدی است، جلوه گر خواهد شد.

و دقیقاً به همین سبب است که صراط، باریکتر از مو و تیزتر از شمشیر می باشد. چون دین حقّ، در مقام فهم بسیار باریک است؛ لذا در مقام فهم درست دین، باید مو را ماست کشید. باید موشکافی نمود؛ تا فهم ما از دین، فهم عمری و خوارجی و طالبانی و سکولاریستی و مارکسیستی و لیبرالیستی و ... نشود؛ بلکه فهم اسلام ناب محمّدی شود. امّا در مقام عمل، دینداری مثل راه رفتن بر لبه ی شمشیر می باشد. فهم درست دین، دشوار است؛ و این تازه نصف قضیّه است؛ اگر کسی فهم درست را حاصل نمود، تازه باید بکوشد که آن درست اجرا نماید؛ و این کار مثل راه رفتن بر لبه ی شمیر می باشد. اندک غفلتی موجب هلاکت انسان می شود.

بهشت، نیز چیزی جز دین نیست. بهشت هم یکی از ظهورات دین می باشد. دین، نقشه ی عالم هستی و نقشه ی وجود انسان کامل است؛ و البته انسان کامل نیز اتّحاد با عالم هستی دارد. لذا آنکه در دنیا طبق این نقشه خود را ساخته است، منطبق بر عالم هستی و منبطق بر انسان کامل خواهد بود. چنین کسی راه و چاه عالم آخرت را می شناسد.

از طرف دیگر، جهنّم نیز باطن دنياست؛ البته منظور، دنیا به معنی جهان نیست؛ بلکه دنیا به معنی آنچه نفس امّاره بدان امر می کند. دنيا اسفل السافلين است؛ که باطن آن جهنّم مي باشد. لذا همه ي ما در جهنّم هستيم؛ لکن آنها که آلوده ي دنيا مي شوند، مي سوزند و آنها که آلوده نمي شوند، فقط از آن عبور مي کنند بي آنکه بسوزند. و دين، راه گذر سالم از دنيا (جهنّم) است. آنکه اینجا دیندار بوده (دین را درست فهمیده و درست عمل نموده) آنجا نیز به آسودگی از صراط حقیقت گذر می کند. امّا آنکه اینجا گاه لغزیده و گاه به راه راست برگشته، در آخرت نیز به همان مقیاس روی پل صراط خواهد لغزید. اگر چنین کسی در دنیا سر آخر در حال ایمان از دنیا رفت، در آنجا نیز بعد از افت و خیزهای روی صراط، در نهایت به بهشت خواهد رسید. امّا آنکه غیر مومن از دنیا می رود، از پل صراط نیز سقوط خواهد کرد. امّا کفّار، اساساً از پل صراط گذر نمی کنند؛ بلکه آنها را مستقیماً در جهنّم می افکنند. چون در دنیا اساساً دین را قبول نکرده اند؛ کجا رسد که بر اساس آن، کامل یا ناقص رفتار نموده باشند.

خدای تعالی فرمود: « وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلاَّ وارِدُها كانَ عَلى‏ رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيًّا؛ ثُمَّ نُنَجِّي الَّذينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظَّالِمينَ فيها جِثِيًّا ـــ و همه ی شما (بدون استثنا) وارد جهنم مى‏شويد؛ اين امرى است حتمى و قطعى بر پروردگارت؛ سپس آنها را كه تقوا پيشه كردند از آن رهايى مى‏بخشيم؛ و ظالمان را - در حالى كه به زانو درآمده‏اند - در آن رها مى‏سازيم.» (مريم:71ـ 72)

همه ی ما وارد دنیا شده ایم. آنها که در این دنیا، مطابق دین الهی زندگی کرده و آلوده ی دنیا نشده اند، در آخرت نیز از آن پلی که از متن جهنّم گذر می کند عبور می کنند بی آنکه گزندی ببینند؛ امّا آنها که آلوده ی دنیا شده اند، به همان تناسب، هنگام گذر از صراط، از جهنّم گزند خواهند دید. هر کس در اين دنيا از صراط المستقیم دین بيرون رفته و پايش از دين خدا لغزيده است، در جهنّم و در روي پل صراط نيز به همان تناسب خواهد لغزيد و در آتش جهنّم معذّب خواهد شد. البته آنها که به کلّي دين را کنار گذاشته اند، اساساً روي پل صراط نخواهند بود.

همان گونه که در دنيا شيطان عدّه اي را به سمت گناه مي کشد، در آخرت نيز او از درون جهنّم ظاهر گشته عدّه اي را از پل صراط خواهد لغزاند. و همين گونه اند شياطين انس. هر چه اينجا رخ داده عيناً آنجا نيز رخ خواهد داد. لذا آنها که اينجا با توسّل عملي به اهل بيت(ع) و پيروان راستين آنها خود را از لغزش حفظ نموده اند، آنجا نيز دستشان در دست صاحبان شفاعت خواهد بود. لذا سبب سقوط در قعر جهنّم، تبعيّت از شياطين انس و جنّ ، و سبب نجات و ماندن بر پل صراط (دين خدا) تبعيّت از هاديان الهي است.

آنها که به راحتي از دنيا گذشته اند، از پل صراط نيز به سرعت مي گذرند؛ امّا آنها که لنگان لنگان از دنيا گذشته اند، آنجا نيز به همين گونه خواهند بود. امّا آنها که به دنيا چسبيدند، در آغوش جهنّم خواهند بود.