(1/100159049)

پرسش:در چه صورتي انسان(خانم)در قيامت يا برزخ بدون پوشش (روسري)(حجاب سر) محشور ميشود?

 

پاسخ:

انسان، در برزخ و آخرت، در صورتي بدون پوشش خواهد بود كه تقوا نداشته باشد.

در برزخ و آخرت، هر نعمت و نقمتي، در واقع ظهور يك امر دنيايي است. برهنگي برزخ و آخرت هم ظهور بي تقوايي در دنيا، و پوشيدگي در برزخ و آخرت هم ظهور تقواي در دنياست. لذا خداوند متعال اوّلاً در آيات متعدّدي، لباس را نعمات بهشتي شمرده و فرمودند: «عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً ــــ بر اندام آنها(بهشتيان‏) لباسهايى است از حرير نازك سبز رنگ، و از ديباى ضخيم، و با دستبندهايى از نقره آراسته‏اند، و پروردگارشان شراب طهور(نوشيدني پاك و پاك كننده) به آنان مى‏نوشاند.» (الإنسان:21)

ثانياً از تقوا با عنوان لباس ياد نمود. چرا كه لباس بهشتيان، در حقيقت، ظهور برزخي و اخروي تقواي آنهاست. فرمود:« يا بَني‏ آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْكُمْ لِباساً يُواري سَوْآتِكُمْ وَ ريشاً وَ لِباسُ التَّقْوى‏ ذلِكَ خَيْرٌ ذلِكَ مِنْ آياتِ اللَّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُون‏ ـــــــــ اى فرزندان آدم! لباسى براى شما فرستاديم كه اندام شما را مى‏پوشاند و مايه ي زينت شماست؛ اما لباس تقوا بهتر است؛ اينها از آيات خداست، تا متذكّر شوند.» (الأعراف:26)

زن و مرد بهشتي، هر دو لباس دارند؛ امّا نه لباسي زائد بر ذاتشان؛ بلكه لباسهايي كه ظهور تقواي خودشان است؛ لذا لباسشان جزئي وجود خودشان است؛ همان گونه كه تقواي شخص، از صفات وجودي خود اوست. لذا شكل و رنگ و جنس و نرمي و درشتي آن لباس به اراده ي خود فرد بهشتي است؛ يعني كافي است اراده كند تا رنگ يا شكل لباسش عوض شود. البته اين اختصاص به لباس بهشتيان ندارد؛ بلكه آنها تمام امور خويش را فقط با اراده انجام مي دهند؛ يعني هر چه اراده كنند، واقع مي شود. خداي تعالي فرمود: « ... وَ لَكُمْ فيها ما تَشْتَهي‏ أَنْفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فيها ما تَدَّعُون‏ ــــــ و براى شما(بهشتيان) هر چه دلتان بخواهد در بهشت فراهم است، و هر چه طلب كنيد به شما داده مى‏شود.» (فصلت:31)

طبق روايات، حتّي فرد بهشتي اين توانايي را دارد كه قيافه ي خودش را هم با اراده اش عوض كند. البته هر قيافه اي كه اراده كند، قيافه ي خود او خواهد بود؛ يعني حالات گوناگون قيافه ي خود را اراده مي كند. لذا فرد بهشتي با اينكه همان قيافه ي دنيايي خود را دارد، امّا نسخه اي از آن قيافه را براي خود برمي گزيند كه زيبايي او از زيبايي حور العين هم برتر مي شود.