(3/100125160)-   

پرسش:آيا در جهان آخرت زوجين ميتوانند با هم باشند؟ يعني اصلا مسئله زوجيت و اين احساس الفت در بين انسانها به همين شکل آنجا باقي است و يا همه چيز بشکل ديگري است؟ پاسخ قطعي در اين زمينه نشنيده ام به همين خاطر گاهي با خودم مي گويم اگر نتوانم در آن دنيا همسرم را ببينم و به همين شکل که با هم هستيم ديگر نباشيم من چگونه مي توانم اين را هضم کنم؟ ميدانم که اين ها امتحان است و نبايست نسبت به دنيا و امور دنيوي وابستگي داشت و اين عشق و محبت نيز از جانب خداوند است و من دلم ميخواهد اين عشق پايان نيابد. اگر به اين مورد مطمئن شوم يقينا تحمل مرگ عزيزانم برايم سهل تر مي شود. چرا که هميشه اميد به ديدارشان دارم.

پاسخ:

خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید: يا عِبادِ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَ لا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ - الَّذينَ آمَنُوا بِآياتِنا وَ كانُوا مُسْلِمينَ - ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنْتُمْ وَ أَزْواجُكُمْ تُحْبَرُونَ - یُُطافُ عَلَيْهِمْ بِصِحافٍ مِنْ ذَهَبٍ وَ أَكْوابٍ وَ فيها ما تَشْتَهيهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ وَ أَنْتُمْ فيها خالِدُونَ - وَ تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتي‏ أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ.ـــــــ اى بندگان من! امروز نه ترسى بر شماست و نه اندوهگين مى‏شويد! همان كسانى كه به آيات ما ايمان آوردند و تسليم بودند. شما و همسرانتان در نهايت شادمانى وارد بهشت شويد! ظرفها و جامهاى طلايى را گرداگرد آنها مى‏گردانند؛ و در آن(بهشت) آنچه دلها مى‏خواهد و چشمها از آن لذت مى‏برد موجود است؛ و شما هميشه در آن خواهيد ماند! اين بهشتى است كه شما وارث آن مى‏شويد بخاطر اعمالى كه انجام مى‏داديد! (زخرف: 68ـ 72)

ظاهر این آیه ی شریفه بیانگر آن است که مخاطب این آیه مومنان هستند ، اعم از مردان مومن و زنان مومن. لذا مومنین با ازواجشان وارد بهشت می شوند؛ علامه طباطبایی در تفسیر المیزان فرموده اند : مراد از این ازواج، حور العین نیستند؛ چون حور العین خارج از بهشت نیستند که داخل آن شوند . پس مراد از آن، همسران دنیایی هستند. اما جای شکّ نیست که زنان همه ی مردان بهشتی اهل بهشت نمی شوند؛ همینطور شوهران همه ی زنان بهشتی هم اهل بهشت نمی شوند؛ درحالی که خطاب خداوند متعال به همه ی اهل بهشت است ؛ لذا بعید نیست که در بهشت و حتی قبل از ورود در بهشت یا حتی در عالم برزخ، زنان مومن بهشتی با مردان مومن بهشتی ، همسر شوند.( الله اعلم )

باز خداوند متعال فرمود: جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها وَ مَنْ صَلَحَ مِنْ آبائِهِمْ وَ أَزْواجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ وَ الْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ باب‏ ــــــ (همان) باغهاى جاويدان بهشتى كه وارد آن مى‏شوند؛ و همچنين پدران و همسران و فرزندان صالح آنها؛ و فرشتگان از هر درى بر آنان وارد مى‏گردند (الرعد:23)

و فرمود: هُمْ وَ أَزْواجُهُمْ في‏ ظِلالٍ عَلَى الْأَرائِكِ مُتَّكِؤُنَ ـــــ آنها و همسرانشان در سايه‏هاى(قصرها و درختان بهشتى) بر تختها تكيه زده‏اند. ( يس:56)

پس اگر زن و مرد هر دو صالح باشند ، از نعمت همسری اخروی نیز برخوردار خواهند بود؛ و اگر همسرشان خدای ناکرده جهنّمی باشد می توانند با فرد بهشتی دیگری همسر شوند. البته اگر همسر جهنّمی شخص، قابلیّت شفاعت شدن را داشته باشد، چه بسا همسر بهشتی او از وی شفاعت کند. چون شفاعت در حقیقت ظهور ارتباط الهی بین دو شخص است. مثلاً اگر کسی اولیای الهی را دوست دارد، ولی اعمال ناصالحی دارد، بعد از برهه ای عذاب، آن محبّت در وجود او ظاهر می شود و ارتباط وجودی او با آن ولیّ خدا برقرار می گردد؛ و به سبب این ارتباط، از جهنّم خلاص می شود. همچنین اگر مثلاً کسی همسر دیندار خود را به خاطر دینداری اش دوست بدارد، و خودش جهنّمی شود ولی همسرش بهشتی، بالاخره روزی این محبّت الهی در وجود او ظاهر شده او را نجات خواهد داد.

باید دانست که عذاب و پاداش آخرت، در حقیقت باطن اعتقادات و خلقیّات و اعمال دنیایی ماست؛ و شفاعت، که پاداشی اخروی است، در حقیقت ظهور تولّی ( دوست داشتن به خاطر خدا) است.