(1/100128708)- 

پرسش:آيا درست است که بهشتيان غائط و بول ندارند؟ اگر پاسخ مثبت است پس تلذذ جنسي آنان چه مي شود؟

پاسخ:

غائط و بول در حقیقت چیزی نیستند جز اضافات غذاهای خورده شده. غذاهای دنیایی به گونه ای هستند که بدن انسان نمی تواند تمام آن را هضم نموده و جزء خود کند ؛ لذا مقدار غیر قابل هضم را به صورت غائط و بول و عرق و مو و ناخن و امثال آن دفع می کند. امّا در بهشت چیز زائدی وجود ندارد تا از بدن دفع گردد. لذا نه از بول و غائط خبری هست نه از عرق و افزایش مو و ناخن. آنجا که اگر کسی خواست موی خود را بلند نماید فقط اراده ای امر را می کند و اراده ی او محقّق می شود ؛ امّا نه از راه تبدیل موادّ ؛ بلکه اراده ی خود شخص است که به صورت اشیاء تجلّی می کند.

امّا دقّت شود که غائط و بول نداشتن به معنی نداشتن اعضای دفع غائط و بول نیست. در بهشت هر گونه لذّتی موجود است از جمله لذّت جنسی. لکن این ارتباط همراه با دفع نطفه و امثال آن نیست و موجب سستی هم نمی شود. کما اینکه لذّت آن برای لحظه ای کوتاه هم نمی باشد؛ بلکه لذّتی است دائمی که هیچگاه تمام نمی شود. البته این در تمام لذّات بهشت صادق می باشد. یعنی اگر بهشتی مثلاً میوه ای خورد ، لذّت آن تا ابد با او خواهد بود بی آنکه مزاحم دیگر لذّتها شود.

در یک کلام ،بهشت جای مطلقهاست و هر چه انسان در آن آرزو کند برای او فراهم است ؛ و از جمله ی آرزوها آن است که لذّتها دائمی باشند. لذا ملائک اهل بهشت را خطاب نموده و می گویند: نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ لَكُمْ فيها ما تَشْتَهي‏ أَنْفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فيها ما تَدَّعُون‏ ــــــ ما در زندگى دنيا و در آخرت مددكاران و دوستان شماييم، و هر چه دلتان بخواهد، در [بهشت‏] براى شما فراهم است، و هر چه در آن جا خواستار باشيد خواهيد داشت.( فصلت:31)

بول و غائط داشتن از امور مزاحمی هستند که انسان را آزار می دهند ؛ پس آدمی خواهان نبود آنهاست. پس در بهشت نخواهند بود چون بهشتی آرزوی نبود آنها را دارد. البته فی حدّ نفسه هر چه را بهشتی آرزو نماید بلافاصله محقّق می گردد. لذا اگر آرزوی وجود بول و غائط را هم بکند محقّق می شود. امّا بهشتیان پاکند و جز پاکی را آرزو نمی کنند.