(156/100107475)-   

پرسش:در معارف و تعاليم ما آمده است که قبول اعمال نيک انسان در گرو قبولي نماز است، اگر نماز قبول باشد به ساير اعمال پرداخته مي شود، حالا فرض بفرماييد فرد تارک الصلاتي را که کارهاي خير زيادي انجام داده است حالا مزد اين اعمال را در آن دنيا نمي گيرد. چگونه اين موضوع با آيه قرآن که مي فرمايد الله لا يضيع اجر المحسنين منافات ندارد؟

پاسخ:
خداوند متعال حتّی یهودیان و مسیحیان را هم بهشت می برد ، کجا رسد مسلمان تارک الصّلاة صاحب اعمال خیر را. امّا جهنّم رفتن این گروه حتمی است. اینان بعد از آنکه وارد جهنّم شده و تطهیر شدند وارد بهشت می شوند تا اجر اعمال خیرشان را دریافت نمایند. البته اگر تارک الصّلاة بر این اعتقاد باشد که نماز جزء دین نیست ، او در ردیف کفّار است نه در ردیف اهل کتاب. طبق روایات اهل بیت (ع) هرکه یکی از ارکان پنجگانه ی اسلام ، یعنی ولایت ، نماز ، روزه ، حجّ و زکات را ترک نماید ، هنگام مرگ ، در ردیف مسیحیان و یهودیان و مجوسیان خواهد بود ؛ و روز قیامت نیز با آنان محشور می شود. امّا آنکه این امور را انجام داده لکن در آن اخلاص لازم را نداشته ، در ردیف مسلمانان خواهد بود ؛ ولی اجر این اعمال را نخواهد داشت ؛ و باقی اعمال او نیز صلاحیّت قبول نخواهد داشت ؛ مگر آنکه خدا به فضل خود و به شفاعت شافعین اعمال او را بپذیرد. رسول خدا (ص) فرمودند: يَا عَلِيُّ مَنْ سَوَّفَ الْحَجَّ حَتَّى يَمُوتَ بَعَثَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَهُودِيّاً أَوْ نَصْرَانِيّا ــــ یا علی ! هر کس درباره ی حجّ واجب امروز و فردا کند تا مرگش برسد ، خداوند متعال روز قیامت او را یهودی یا مسیحی محشور می کند (بحار الأنوار،ج‏74 ،ص58) همچنین فرمودند: مَنْ تَرَكَ الصَّلَاةَ لَا يَرْجُو ثَوَابَهَا وَ لَا يَخَافُ عِقَابَهَا فَلَا أُبَالِي أَنْ يَمُوتَ يَهُودِيّاً أَوْ نَصْرَانِيّاً أَوْ مَجُوسِيّا ـــ هر كه نماز را ترک كند و اميدى به پاداش آن نداشته باشد و از كيفر آن نترسد، باكى ندارم كه يهودى يا نصرانى يا مجوسى بميرد. (امید جامع الأخبار،ص74) ؛ و امام صادق (ع) فرمودند: من منع قيراطا من الزّكاة فليمت إن شاء يهوديّا أو نصرانيّا. ـــ هر كه از دادن يك قيراط زكات امتناع كند، مى‏خواهد يهودى بميرد يا نصرانى‏ (الحكم الزاهرة ،ص317) و رسول خدا (ص) فرمودند: يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ آذَى عَلِيّاً بُعِثَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَهُودِيّاً أَوْ نَصْرَانِيّاً ــــ اى مردم! هر كس على را اذيت كند، روز قيامت يهودى يا مسيحى برانگيخته مى‏شود (الطرائف في معرفة مذاهب الطوائف ،ج‏1،ص75)
پس خدا اجر هیچ کسی را ضایع نمی کند ؛ لکن از عذاب تارکین ارکان اسلام نیز نمی گذرد. پس ابتدا باید مجازات شوند تا بعد از تطهیر، لایق دریافت اجر اعمال خیرشان گردند.البته توجّه شود که عمل خیر وقتی خیر است که برای خدا انجام شود نه از روی محاسبات دنیایی یا محاسبات عاطفی و امثال آن. اگر کسی به فقیری کمک کند تا عذاب وجدان نگیرد یا از روی نوع دوستی کمک نماید ، برای خدا کاری نکرده تا اجری طلبکار باشد. کار خیر وقتی حقیقتاً خیر است که غرض از آن ، جلب رضایت خدا و اطاعت از امر او باشد.