(15/100137095)

پرسش:انسان غارنشين قبل از حضرت آدم(ع) بودند يا قبل از آن؟

 

پاسخ:

 

امام صادق (ع) فرمودند: « لَقَدْ خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ خَلَقَهَا سَبْعَةَ عَالَمِينَ لَيْسَ هُمْ مِنْ وُلْدِ آدَمَ خَلَقَهُمْ مِنْ أَدِيمِ الْأَرْضِ فَأَسْكَنَهُمْ فِيهَا وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ مَعَ عَالَمِهِ ثُمَّ خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ آدَمَ أَبَا الْبَشَرِ وَ خَلَقَ ذُرِّيَّتَهُ مِنْهُ وَ لَا وَ اللَّهِ مَا خَلَتِ الْجَنَّةُ مِنْ أَرْوَاحِ الْمُؤْمِنِينَ مُنْذُ خَلَقَهَا وَ لَا خَلَتِ النَّارُ مِنْ أَرْوَاحِ الْكُفَّارِ وَ الْعُصَاةِ مُنْذُ خَلَقَهَا عَزَّ وَ جَلَّ لَعَلَّكُمْ تَرَوْنَ أَنَّهُ إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ وَ صَيَّرَ اللَّهُ أَبْدَانَ أَهْلِ الْجَنَّةِ مَعَ أَرْوَاحِهِمْ فِي الْجَنَّةِ وَ صَيَّرَ أَبْدَانَ أَهْلِ النَّارِ مَعَ أَرْوَاحِهِمْ فِي النَّارِ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَا يُعْبَدُ فِي بِلَادِهِ وَ لَا يَخْلُقُ خَلْقاً يَعْبُدُونَهُ وَ يُوَحِّدُونَهُ بَلَى وَ اللَّهِ لَيَخْلُقَنَّ اللَّهُ خَلْقاً مِنْ غَيْرِ فُحُولَةٍ وَ لَا إِنَاثٍ يَعْبُدُونَهُ وَ يُوَحِّدُونَهُ وَ يُعَظِّمُونَهُ وَ يَخْلُقُ لَهُمْ أَرْضاً تَحْمِلُهُمْ وَ سَمَاءً تُظِلُّهُمْ أَ لَيْسَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ أَ فَعَيِينا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ مِنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ ـــــــــ البته كه خدای عز و جل از آنگاه كه زمين را آفريده هفت عالمیان آفريده كه از فرزندان آدم نيستند، آنان را از خاك روى زمين آفريده و در آن يكى را پس از ديگرى در جهان خود جا داده، سپس خدای عز و جل آدم ابو البشر را آفريد و فرزندانش را از او آفريد. سوگند به خدا از روزى كه خدا بهشت را آفريده از ارواح مؤمنان تهى نبوده ، و دوزخ از آن زمان که آفریده شده از ارواح كفّار و گنهكاران خالی نبوده است . شايد شما در نظر آريد كه چون روز رستاخيز شود، و خدا بدنهاى بهشتيان را با ارواح آنها در بهشت درآورد، و بدنهاى كافران را با ارواحشان در دوزخ ، خدا تبارك و تعالى در بلادش پرستيده نشود ، و خلقى نيافريند كه او را بپرستند و يگانه اش دانند، و بزرگش شمارند؟ آرى سوگند به خدا كه البته خلقى آفريند بى ‏نر و ماده كه او را بپرستند و يگانه شناسند و بزرگ دارند، و بيافريند برایشان زمينى در زير پا و آسمانى بالاى سر.آيا نيست كه خدا عز و جل می فرمايد: «روزى كه به جاى زمين زمين ديگر آيد و به جاى آسمانها آسمانهاى ديگر» (آیه 48 ابراهيم) و خدای عزّ و جلّ فرموده: «آيا درمانديم در آفرينش نخست بلكه آنها هر روزه در پوششى از آفرينشى تازه‏اند»( آیه15ق). »( بحار الانوار ، ج 54، ص 319 و 320 )

 

طبق این سخن معجزنمای امام صادق(ع)، آن هفت نسل شبه انسان که قبل از حضرت آدم (ع) بر روی زمین زندگی نموده اند ، اکنون منقرض گشته اند. فسیلهایی هم که اکنون از انسان نماهای گوناگون کشف می کنند ، در حقیقت فسیلهای همان انسان نما هستند ؛ که دانشمندان زیست شناس بر اساس فرضیّه داروین خیال می کنند ، آنها اجداد انسان فعلی می باشند. حال آنکه فرضیّه ی داروین با معضلات جدّی فلسفی و علمی مواجه است؛ و به هیچ وجه اثبات نشده است. البته از آنجا که فرهنگ امروز غرب بر پایه ی داروینیسم بنا شده، آنها با صرف هزینه های هنگفت سعی دارند که این فرضیّه به عنوان فرضیّه ای اثبات شده جا بیندازند؛ تا آنجا که اگر دانشمندی غربی در آن تردید کند، موقعیّت دانشگاهی او به خطر می افتد؛ درست مثل هولاکست که اساس مشروعیّت اسرائیل می باشد و به کسی اجازه ی تحقیق درباره ی آن را نمی دهند.

امّا غارنشینها

غارنشینها همه یکسان نیستند. برخی از آنها مربوط می شوند به گروهی از فرزندان آدم(ع) و قدمت چندانی ندارند؛ امّا گروهی از آنها از نژاد شبه انسانهای سابق بر آدم(ع) بوده اند. طبق برآوردهای تاریخی و از شواهد دینی می توان استنباط نمود که حضرت آدم(ع) حدوداً بین هشت تا ده هزار سال قبل خلقت یافته است. لذا غارنشینانی که قبل از این تاریخ بوده اند، به احتمال قوی از فرزندان آدم(ع) نیستند. امّا غارنشینهایی که در این دوره ی حدوداً ده هزار سال زیسته اند، به احتمال زیاد، از بنی آدم بوده اند.

البته برخی گفته اند که احتمالاً تا مدّتها همراه با نژاد آدم(ع) نژاد شبه انسانی دیگری نیز زیست می نموده که امروز منقرض گشته است. امّا شاهد متقنی بر اثبات این ادّعا نیست. ربط نسلی بین آنها و نسل آدم(ع) نیز قابل اثبات نمی باشد. نه تنها دلیلی بر این قول نیست بلکه دلیل مخالف نیز دارد. از جمله دلائل مخالف آن، همین حدیث مورد بحث است. چون امام صادق(ع) فرمودند: « لَقَدْ خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ خَلَقَهَا سَبْعَةَ عَالَمِينَ لَيْسَ هُمْ مِنْ وُلْدِ آدَمَ خَلَقَهُمْ مِنْ أَدِيمِ الْأَرْضِ فَأَسْكَنَهُمْ فِيهَا وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ مَعَ عَالَمِهِ ثُمَّ خَلَقَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ آدَمَ أَبَا الْبَشَرِ وَ خَلَقَ ذُرِّيَّتَهُ مِنْهُ ــــــ البته كه خدای عز و جل از آنگاه كه زمين را آفريده هفت عالمیان آفريده كه از فرزندان آدم نيستند، آنان را از خاك روى زمين آفريده و در آن يكى را پس از ديگرى در جهان خود جا داده، سپس خدای عز و جل آدم ابو البشر را آفريد و فرزندانش را از او آفريد.»

در این جملات به چند مطلب اشاره شده است.

الف. تک تک آن هفت نسل، مثل آدم(ع) از خاک آفریده شده اند. پس هیچکدام از این نسلها بینشان ربط نسلی وجود نداشته است.

ب. و تصریح شده که آدم(ع) نیز مستقیماً از خاک آفریده شده و فرزندان او از او زاده شده اند. این گونه تصریحات گواه است که ربط نسلی بین این نژادها نبوده است.

ج. از تعبیر « فَأَسْكَنَهُمْ فِيهَا وَاحِداً بَعْدَ وَاحِدٍ » به وضوح پیداست که خلقت هر نژادی بعد از انقراض نژاد قبل بوده است.

تحقیقات ژنتیکی بر روی شبه انسان نئاندرتال در آلمان نیز نشان داده که بین انسان کنونی و آن شبه انسان معروف، ارتباط ژنتیکی معناداری وجود ندارد. حال آنکه بین تمام تیپهای انسانی کنونی ربط آشکار ژنتیکی دیده می شود. لذا از نظر علم ژنتیک شکّی نیست که تمام انسانهای امروزی از یک ریشه اند.