(49/100164811)

 پرسش:با سلام

منظور ازاينكه خداوند انسان را از گل آفريد چيست آيا منظور همين گلي است كه ما ها با آن مجسمه درست مي كنيم يا چيز ديگر است و اينكه جنس گياهان و حيوانات و ديگر مخلوقين از چيست لطفاً به طور كامل شرح دهيد.

پاسخ:

1ـ فرق است بین آفرینش آدم(ع) و خلقت بنی آدم. آدم از گل آفریده شد نه هر انسانی. بلی انسانها از خاک آفریده شده اند؛ یعنی منشاء خاکی دارند. روشن است که ما از گل خلق نمی شویم، بلکه از نطفه خلق می شویم. نطفه نیز قبلاً اسپرمی بوده است در بدن پدر و تخمکی بوده است در بدن مادر، که ترکیب اینها، نطفه را درست می کند. هر کدام آن دو نیز قبلاً موادّ غذایی بوده اند. تمام موادّ غذایی نیز در نهایت به گیاهان ختم می شوند. گیاهان نیز با جذب موادّ موجود در خاک، رشد می کنند. لذا منشاء انسان و حیوانات و گیاهان، همه از خاک است. افزون بر اینها، اوّلین فرد انسانی (آدم علیه السلام) نیز مستقیماً از خاک خلق شده است؛ به این صورت که مقداری از خاک را با آب مخلوط نموده و گل درست کرده اند و آن گل را گذاشته اند تا جلوی آفتاب تخمیر شود؛ آنگاه از آن مجسمه آدم(ع) ساخته شده، و به اذن خدا، روح به آن تعلّق گرفته و موجود زنده شده است.

پس همه از خاکیم، ولی همه از گل نیستیم، بلکه فقط آدم(ع) از گل خلق شده است. البته به اعتبار اینکه خلقت همه ی ما هم بر می گردد به خلقت آدم(ع)، از این جهت هم به نحوی می توان گفت که انسان از گل خلق شده است.

 

2ـ انسان از چه خاکی خلق شده است؟

انسان، هفت عالم دارد؛ یعنی موجودی است هفت تو و هفت طبقه؛ که هر عالمی از عوالم او نیز دو طبقه دارد؛ یعنی سقفی دارد و کفی.

عالم خلقت نیز هفت طبقه است؛ و هر طبقه، زمینی دارد و آسمانی.

طبقات وجودی انسان نیز متناسب با طبقات عالم خلقت است.

انسان، در هر کدام از این هفت عالم، بدنی دارد و روحی؛ بدنش از سنخ زمین آن عالم و روحش از سنخ آسمان آن عالم است.

به آنچه زمینها و آسمانها از آن شکل گرفته اند، طینت گفته می شود. لذا انسان، از هفت طینت زمینی و هفت طینت آسمانی خلق شده است. بدن مادّی اش از همین زمین مادّی و روح بخاری اش از سنخ موادّ تشکیل دهنده ی جوّ است. بدن ملکوتی اش از سنخ زمین ملکوتی و نفس ملکوتی اش هم از سنخ آسمان ملکوت است. البته خود ملکوت، یک عالم نیست، بلکه خودش چندین عالم است؛ لذا می گویند: ملکوت سفلی، ملکوت وسطی و ملکوت اعلی. فوق آن، جبروت است، که آن هم چندین عالم است.

از هفت طینت زمینی تعبیر می کنند به طینت سجّینی یا طینت جهنّمی و از هفت طینت آسمانی تعبیر می کنند به طینت علّیّینی یا طینت بهشتی.

وجود «فطرت و غریزه »،  «عقل و نفس»، « ایمان و کفر»، «حقّ و باطل» و امثال اینها نیز ناشی از همین است که انسان، مرکّب از این دو گونه طینت است.