(3/100117277)

پرسش: آيا کرامات و معجزات در ساير اديان توحيدي هم ديده مي شود مثلا همچنان که در اينجا شفا يافتن و ... وجود دارد در مسيحيت، يا اديان ديگر هم وجود دارد؟

پاسخ:

1ـ همچنان که گهگاه کراماتی در میان شیعیان گزارش می شود ، در میان اهل سنّت و ادیان دیگر نیز مشابه این گونه امور گزارش می شوند. امّا اینکه این گزارشات ، چه در میان شیعیان و چه در میان غیر شیعیان ، تا چه اندازه درست می باشد ، نیازمند تحقیقی بسیار دامنه دار است. البته شکّی نیست که گزارشات رسیده از شیعیان در این باب ، به نسبت فراوانتر از دیگران می باشد.

2ـ باید توجّه داشت که این گونه امور ، معجزه نیستند. معجزه خارق عادتی است که همراه با برهان عقلی و متّکی به آن بوده از مدّعی نبوّت یا امامت صادر شود و  همراه با تحدّی (مبارزه طلبی) باشد و کسی نتواند با آن معارضه نماید. بنا بر این ، امور خارق عادتی که در امامزاده ها یا هر محلّ دیگری  مشاهده می شوند ، معجزه ی اصطلاحی محسوب نمی شوند. این امور اگر از صلحا صادر شوند ، کرامت و علامت قداست آنها خواهد بود ولی اگر از غیر صلحا صادر شوند ، تنها دلیل بر قوّت روح آنها در بُعد قوّه ی خیال خواهد بود.

3ـ با توجّه به آنچه گفته شد ، معلوم می شود که مشاهده شدن چنین اموری منطقاً هیچ دلالتی بر حقّانیّت یک دین و مذهب یا شخص نمی کنند. اصول اساسی یک دین یا مذهب باید با برهان عقلی اثبات شود و هیچ راه دیگری جز راه برهان عقلی در این باره حجّت نیست. آنگاه مصداق نبیّ یا امام آن دین و مذهب از راه معجزه شناسایی می شود. لذا حتّی اگر هزاران خارق عادت نیز در مسیحیّت یا اهل سنّت دیده شود باز دلیل بر حقّانیّت آنها نخواهد بود. چرا که اصل اساسی دین مسیحیّت ، یعنی تثلیث ،  طبق براهین محکم عقلی باطل است ؛ و اهل سنّت نیز در بحث امامت خلاف براهین عقلی رفته قائل به تقدّم مفضول بر فاضل شده اند. پس باید توجّه داشت که خارق عادت بلامنازع تنها در کنار برهان عقلی حجّت است نه بدون آن. پس اگر کسی مثل مسیحیان مدّعی شود که خدا سه تاست و آنگاه مرده را هم زنده کند باز نمی توان سخن او را پذیرفت. چرا که سه تا بودن خدا خلاف برهان عقلی است ؛ و عقل حجّت ذاتی بوده ، حجّیّت معجزه نیز منوط به تأیید عقل می باشد. همچنین اگر کسی قائل شد که تقدّم مفضول بر فاضل و جاهل بر عالم جائز است و در کنار آن بزرگترین معجزه ها را هم نشان داد باز نمی توان سخنش را تأیید نمود. چون تقدّم مفضول بر فاضل را عقل برهانی نمی پذیرد.